گروه مقاومت علی بن موسی الرضا (ع)عبدیا

امام خمینی (ره) از ولادت تا رحلت

در روز بيستم جمادى الثانى 1320 هجرى قمرى مطابق با 30 شهريـور 1281 هجرى شمسى ( 24 سپتامپر 1902 ميلادى) در شهرستان خمين از توابع استان مركزى ايران در خانواده اى اهل علـم و هجرت و جهاد و در خـانـدانـى از سلاله زهـراى اطـهـر سلام الله عليها, روح الـلـه المـوسـوى الخمينـى پـاى بـر خـاكدان طبيعت نهاد .
او وارث سجاياى آباء و اجدادى بـود كه نسل در نسل در كار هـدايـت مردم وكسب مـعارف الهى كـوشيـده انـد. پـدر بزرگـوار امام خمينـى مرحوم آيه الـله سيد مصطفى مـوسـوى از معاصريـن مرحـوم آيه الـلـه العظمـى ميرزاى شيـرازى (رض) که پـس از آنكه ساليانـى چنـد در نجف اشـرف علـوم و معارف اسلامـى را فـرا گرفته و به درجه اجتهـاد نايل آمـده بـود بـه ايـران بازگشت و در خمـيـن ملجأَ مردم و هادى آنان در امـور دينـى بـود. در حـالـيكه بيـش از 5 مـاه از ولادت روح الـلـه نمى گذشت, طاغوتيان و خوانين تحت حمايت عمال حكومت وقت نداى حق طلبـى پـدر را كه در برابر زورگـوئـيهايشان بـه مقاومت بـر خاسته بـود, با گلـوله پاسـخ گفـتـنـد و در مـسير خمـيـن به اراك وى را بـه شهادت رسانـدنـد. بستگان شهيـد بـراى اجراى حكـم الهى قصاص به تهران (دار الحكـومه وقت) رهـسـپار شـدند و بر اجراى عـدالت اصـرار ورزيدند تا قاتل قصاص گرديد
بديـن ترتبيب امام خـميـنى از اوان كـودكى با رنج يـتـيـمىآشـنا و با مفهوم شهادت روبرو گرديد. وى دوران كـودكـى و نـوجـوانى را تحت سرپرستى مادر مـومـنـه اش (بانـو هاجر) كه خـود از خاندان علـم و تقـوا و از نـوادگان مـرحـوم آيـه الـلـه خـوانسـارى ( صاحب زبـده التصانيف ) بوده است و همچنيـن نزد عمه مـكـرمه اش ( صاحبـه خانم ) كه بانـويى شجاع و حق‌جـو بـود سپرى كرد اما در سـن 15 سالگى از نعمت وجـود آن دو عزيز نيز محـروم گـرديد .

ادامه زندگینامه امام (ره)را در ادامه مطلب بخوانید....

ادامه مطلب...

+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم خرداد 1388;ساعت 3:53; توسط عباسعلی هراتیان; |

شکافته شدن دیوار کعبه هرسال در 13 رجب روز میلاد امام علی (ع)

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام خداوند عالمیان به رسول الله محمد مصطفی (ص) و بر اهل بیت گرامیش و لعنت أبدی او بر دشمنان و ظالمینشان تا روز قیامت

از سندهای موثق تاریخ است که مادر حضرت امیرالمومنین علی ابن ابیطالب(ع) حضرت فاطمه بنت اسد وضع حمل ایشان را در خانه کعبه انجام داده اند و ورود ایشان به خانه از راه درب نبوده بلکه با شکافته شدن دیوار خانه ایشان وارد حریم شده و دیوار بسته شده و . . . تا ایشان بعد از سه روز ازخانه کعبه خارج می شوند

(( صفحه ای دیگر ازخباثت فرقه ضاله وهابییت ))

اخیرا به خواست خدا علی رغم پوششهای حفاظتی این حقیقت برملا شده است که همان شکاف (رکن یمانی) هرساله در روز ۱۳ رجب (ولادت حضرت علی(ع) ) ترک برمی دارد و حکومت عربستان سعودی برای اختفاء این حقیقت و سرپوش گذاردن بر این معجزه الهی – کمیته ای را مامور تعمیر و مرمت خانه خدا کرده اند که هرساله این تعمیر انجام می گیرد

در این عکسها که درسالهای مختلف گرفته شده است کاملا واضح است که سنگهای این قسمت خاص در سنوات مختلف به اشکال گوناگون تعمیر گردیده . حتی میخهای آهنی بکار رفته که از ترکهای مجدد جلوگیری شود

در رکن یمانی اثر ترک واضح و آشکار است

ادامه عکسها را در ادامه مطلب ببینید......

ادامه مطلب...

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم خرداد 1388;ساعت 2:46; توسط عباسعلی هراتیان; |

يازده دستور ماندگار از حضرت آيت الله بهجت

دستورالعمل اول

بسمه تعالي
الحمدلله رب العالمين، و الصلاة علي سيد الأنبياء و المرسلين، و علي آله سادة الأوصياء الطاهرين و علي جميع العترة المعصومين، واللعن الدائم علي أعدائهم أجمعين.
جماعتي از اين جانب، طلب موعظه و نصيحت مي کنند؛ اگر مقصودشان اين است که بگوئيم و بشنوند و بار ديگر در وقت ديگر، بگوييم و بشنوند، حقير عاجزم و بر اهل اطلاع پوشيده نيست.
و اگر بگويند کلمه اي مي خواهيم که امّ الکلمات باشد و کافي براي سعادت مطلقه دارين باشد، خداي تعالي قادر است که از بيان حقير، آن را کشف فرمايد و به شما برساند.
پس عرض مي کنم که غرض از خلق، عبوديت است ( و ما خلقت الجن و الانس إلا ليعبدون. سوره ذاريات/56 ) و حقيقت عبوديت؛ ترک معصيت است در اعتقاد که عمل قلب است و در عمل جوارح.
و ترک معصيت، حاصل نمي شود به طوري که ملکه شخص بشود، مگر با دوام مراقبه و ياد خدا در هر حال و زمان و مکان و در ميان مردم و در خلوت « ولا أقول سبحان الله و الحمد لله، لکنه ذکر الله عند حلاله و حرامه ».

بقیه متن را در ادامه مطلب بخوانید....

ادامه مطلب...

+ نوشته شده در دوشنبه چهارم خرداد 1388;ساعت 1:42; توسط عباسعلی هراتیان; |

فتح خرمشهر فتح خاك نيست ، فتح ارزشهاي اسلامي است . خرمشهر شهر لاله هاي خونين است. خرمشهر را خدا آزاد كرد. امام خمينی (ره)

مسجد جامع خرمشهر، قلب شهر بود كه مي‌تپيد و تا بود مظهر ماندن و استقامت بود. آن زمانی که خرمشهر به اشغال متجاوزان در‌آمد و مردم مجبور شدند به سوي شط خرمشهر كوچ كنند باز هم مسجد جامع، مظهر همه آن آرزوهايي بود كه جز در پازپس‌گيري شهر برآورده نمي‌شد. مسجد جامع، همه خرمشهر بود. رزمندگانمان در غربت جنگيدند و با مظلوميت به شهادت رسيدند و پيكرهاشان زير تانكهاي شيطان تكه تكه شد .

با آغاز عمليات بيت‌المقدس، راديوي رژيم بعثي، مي‌كوشيد با تبليغات كاذب خود، حضور نيروهاي عراق را در خرمشهر کسترده اعلام کند تا با این ترفند باعث تضعیف روحیه رزمندگان اسلام شود، ولي از آنجا كه "فتح و پيروزي جز در سايه اتكا به خداوند متعال و طلب ياري او ميسر نمي‌شود با همت و رشادت رزمندگان اسلام و امدادهاي غيبي، خرمشهر آزاد شد و نيروهاي دلاور ايران توانستند پس از 48 ساعت از شروع محاصره تا فتح كامل شهر، اذان ظهر سوم خرداد 61 را در مسجد جامع خرمشهر سر دهند و اینگونه بود که با به شهادت رسیدن پاکترین انسانها شهر خرمشهر (خونین شهر) آزاد شدویاد وخاطره آن شهیدان ودلاوریهای آنها تا ابد جاودانه ماند.

آمار ودستاوردهای عملیات بیت المقدس را در ادامه مطلب بخوانید.....

ادامه مطلب...

+ نوشته شده در یکشنبه سوم خرداد 1388;ساعت 2:32; توسط عباسعلی هراتیان; |

ماجرایی تکان دهنده از شهیدی که مادر خود را شفا داد

همه ماجرا از یادواره شهید زین الدین شروع شد. حاج حسین کاجی پشت میکروفون رفت تا خاطراتی از شهدا رو نقل کنه. اما لابه لای این خاطرات

از مادر شهید معماریان دعوت می کنم که تشریف بیارن و خودشون تعریف کنن و البته امانتی رو هم با خود بیارن..

مادر شهید از تو جمعیت بلند شد، حس کنجکاویم بیشتر شده بود که ایشون کین؟ و امانتی چیه؟ ...

بقیه درادامه مطلب

ادامه مطلب...

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388;ساعت 1:0; توسط عباسعلی هراتیان; |

"چطور مي‌تونم دوستي دنيا رو از دلم بيرون كنم؟ "

خاطره‌اي از آيت الله بهجت
توي شبستان مسجد نشسته بودم تا تعقيبات نمازِ «پيشنماز مسجد» تمام شود و با ايشان به سمت حرم مطهر دختر موسي بن جعفر(ع) بروم ؛ آخه حاج آقا هر روز بعد از تعقيبات طولاني نماز صبح، به زيارت حضرت معصومه (س) مي‌رفت.

همينطور كه ايشان مشغول عبادت بودند من هم فكر كردم اگر توي راه توانستم شانه به شانه ايشان حركت كنم سؤالي از ايشان بپرسم. پيش خودم فكر كردم بپرسم: «چطور مي‌توانم دوستي دنيا را از دلم بيرون كنم؟»

بالاخره تعقيبات پيشنماز تمام شد و به سمت حرم مطهر راه افتاد. من هم مثل تعدادي از نمازگزاران دنبالشان حركت كرديم. در فاصله بين مسجد تا حرم مطهر فرصتي پيش نيامد كه با ايشان شانه به شانه قدم بزنم، ولي وقتي داخل حرم شديم در يك لحظه ديدم كه درست در كنار او هستم.

با صداي بلند ـ طوري كه گوش‌هاي نسبتاً سنگين ايشان بشنود ـ سؤالم را پرسيدم.

حاج آقا سرش را به علامت اينكه سؤال را شنيده است تكان داد و تا مدتي چيزي نگفت و همينطور با سرعت پيش مي‌رفت. وقتي شروع به پاسخ دادن كرد سرعتش را كم و كمتر كرد و با خنده گفت: «ببين اگر الآن يك تكه طلا به تو بدهند خيلي خوشحال مي‌شوي و فكر مي‌كني خيلي پولدار شدي و زندگي‌ات را دگرگون خواهي كرد و چه و چه و چه» ...

اينجا ديگه ايشان كاملا ايستاده بود وسط صحن حرم و بلند مي‌خنديد و با دسته عصايش به سينه من مي‌زد كه يعني "بفهم چه مي‌گويم" و ادامه داد: «اما اگر در همين حال خبر موثقي برسد كه خانه‌ات را پر از طلا كرده‌اند ديگر اين تكه طلايي كه در دست داري، هيچ اهميتي برايت ندارد ؛ بيفتد، گم شود، دزديده شود ؛ هرچه بشود ... مثَلِ دنيا مثَلِ اين تكه طلاست و مثلِ آخرت، آن خانه پر از طلا. اگر بفهمي آن طرف چه خبر است، هرگز به اين دنيا دل نمي‌بندي».

حاج آقا صحبتش تمام شد و رفت به طرف رواق حرم. مردم هم حاج آقا را رها كرده و دور من حلقه زده بودند كه ببينند من ديگه چه كسي‌ام و «حضرت آيةالله العظمی بهجت» به من چي گفته است و ...

منبع: ابنا

شادی روح پاکش صلوات

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388;ساعت 0:42; توسط عباسعلی هراتیان; |

به مناسبت واقعه جانگداز درگذشت عالم ربانی و عارف صمدانی، مرجع عالیقدر شیعیان حضرت آیت الله العظمی به

حضرت آیت الله بهجت از نگاه علما و بزرگان

. امام خمینی (ره):

امام (ره) عنایت خاصی به آیت‌الله بهجت داشتند، نقل چند جریان در این ارتباط، این مدعای را اثبات می کند:

آیت الله مسعودی می گوید:

" من در ضمن چهار پنج سالی که خدمت امام بودم یادم هست که دو سه مرتبه امام فرمود: فلانی، فردا صبح می خواهیم برویم منزل آقای بهجت. و فردای آن روز بلند می شدیم و می آمدیم منزل ایشان، همین منزلی که اکنون در آن ساکن هستند، و در اولین اتاق ورودی با همین فرشهایی که الان موجود است یکی دو دقیقه می نشستیم، سپس امام اشاره می کردند و من بیرون می رفتم و ایشان حدود نیم ساعت با آقای بهجت به گفتگو می پرداختند بعد امام بیرون می‌آمدند و می رفتیم. اما اینکه درباره چه مسائلی گفتگو می کردند، نمی دانم خودشان می دانستند و خدا.

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید....

ادامه مطلب...

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388;ساعت 21:1; توسط عبدیا; |

سفر زیارتی 70 نفر از بسیجیان دلاور روستای عبدیا به مشهد مقدس

گروه مقاومت بسیج علی بن موسی الرضا (ع) روستای عبدیا به مناسبت شهادت بزرگ بانوی اسلام حضرت فاطمه زهرا (س) و ایام فاطمیه جمعی از ایثارگران و بسیجیان فعال این گروه را به سفر زیارتی مشهد مقدس اعزام می کند.

بیش از ۷۰ نفر از ایثارگران ، آزادگان ، جانبازان و بسیجیان عضو گروه مقاومت بسیج علی بن موسی الرضا (ع) روستای عبدیا در روز چهارشنبه عازم بارگاه ملکوتی حضرت ثامن الحجج علی ابن موسی الرضا ( ع ) می شوند.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388;ساعت 9:51; توسط عبدیا; |

فخر ملائک
	یه روز و یه روزگاری، مادرم خیلی جوون بود مایه فخر ملائک ، تو زمین و آسمون بود آسمونی ها همیشه، مادرو نشون می دادن که درخشش نمازش، تا شعاع کهکشون بود نیمه شبها تو نمازش، دستشو بالا می آورد تک تک همسایه هارو، یاد می کرد و یادشون بود همه منت گدایی، درخونمونو داشتن خاطر اونو می خواستن، بسکه خوب و مهربون بود افتخار مادر ما ،تو بهار زندگانیش پاکی و صفا به پیش، دشمنان بد زبون بود تا یه روز یه عده نامرد آتیش و هیزم آوردن خونشو آتیش کشیدن، تا دیدن تو آشیون بود یه طرف صدای ناله، یه طرف صدای ضجه خودمونو تا رسوندیم، مادرم غرقه ی خون بود با تن مجروح و خونی، خودشو سپر قرار داد تا که دید امام عصرش، با طناب و ریسمون بود دشمنا امون ندادن، راهشو یک باره بستن شلاق مغیره ای وای، سد راه تو اون میون بود اشکای چشمای بابا، گریه هامو در میاره آخه چشمای پر آبش ،نشون مظلومی مون بود گلای باغ نبوت ، با دو چشمای پر از اشک نگاشون تو این میونه، به نگاه باغبون بود

شارک:کمال مومنی

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388;ساعت 1:19; توسط عباسعلی هراتیان; |

حکاییت زیبا : زمين خوردن نمازگزار

مردی صبح زود از خواب بیدار شد تا نمازش را در خانه خدا (مسجد) بخواند. لباس پوشید و راهی خانه خدا شد. در راه به مسجد، مرد زمین خورد و لباسهایش کثیف شد. او بلند شد، خودش را پاک کرد و به خانه برگشت.
مرد لباسهایش را عوض کرد و دوباره راهی خانه خدا شد. در راه به مسجد و در همان نقطه مجدداً زمین خورد! او دوباره بلند شد، خودش را پاک کرد و به خانه برگشت. یک بار دیگر لباسهایش را عوض کرد و راهی خانه خدا شد.

در راه به مسجد، با مردی که چراغ در دست داشت برخورد کرد و نامش را پرسید. مرد پاسخ داد: (( من دیدم شما در راه به مسجد دو بار به زمین افتادید.))، از این رو چراغ آوردم تا بتوانم راهتان را روشن کنم. مرد اول از او بطور فراوان تشکر می کند و هر دو راهشان را به طرف مسجد ادامه می دهند. همین که به مسجد رسیدند، مرد اول از مرد چراغ به دست در خواست می کند تا به مسجد وارد شود و با او نماز بخواند.

مرد دوم از رفتن به داخل مسجد خودداری می کند.
مرد اول درخواستش را دوبار دیگر تکرار می کند و مجدداً همان جواب را می شنود. مرد اول سوال می کند که چرا او نمی خواهد وارد مسجد شود و نماز بخواند.
مرد دوم پاسخ داد: ((من شیطان هستم.)) مرد ابتدا با شنیدن این جواب جا خورد.

شیطان در ادامه توضیح می دهد: ((من شما را در راه به مسجد دیدم و این من بودم که باعث زمین خوردن شما شدم.)) وقتی شما به خانه رفتید، خودتان را تمیز کردید و به راهمان به مسجد برگشتید، خدا همه گناهان شما را بخشید. من برای بار دوم باعث زمین خوردن شما شدم و حتی آن هم شما را تشویق به ماندن در خانه نکرد، بلکه بیشتر به راه مسجد برگشتید. به خاطر آن، خدا همه گناهان افراد خانواده ات را بخشید.

من ترسیدم که اگر یک بار دیگر باعث زمین خوردن شما بشوم، آنگاه خدا گناهان افراد دهکده تان را خواهد بخشید. بنا بر این، من سالم رسیدن شما را به خانه خدا (مسجد) مطمئن ساختم.

برای دیدن آرشیو ایمیل های گذشته اینجا کلیک کنید

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388;ساعت 3:2; توسط عباسعلی هراتیان; |